Viago de Monteluna

O meu nome é Viago de Monteluna, e a miña vida foi, desde o principio, tan peculiar como fascinante. Nacín en Westgate, esa buliciosa xoia da Costa do Dragón, froito dun amor improbable entre un vampiro de modais refinados e unha humana de corazón tan cálido como o sol do mediodía. Meu pai, aínda frío e distante ás veces, nunca foi o monstro sedento de sangue que algúns esperarían. No seu lugar, brindoume unha vida de luxos e oportunidades, aínda que sempre ao marxe dos salóns da nobreza formal. Miña nai, pola súa banda, ensinoume a amar a vida cun optimismo inquebrantable, equilibrando así a natureza reservada do meu proxenitor.
Desde pequeno, souben que era diferente. Non só pola miña herdanza, senón polas... particularidades que esta comporta. Mentres outros nenos xogaban libremente, eu sentía o peso ancestral das regras non escritas: a inquietude que me produce un limiar que non me foi franqueado por invitación, ou a fría barreira intanxible que representan os ríos e regatos no seu constante fluír. Son limitacións, si, pero sabes que? Dóulle un toque dramático á miña existencia, e a vida sen un pouco de teatro sería aburridísima. Aprendín a velas non como maldicións, senón como acotacións no gran escenario do mundo.
Son un romántico empedernido, admito. O meu lema? "Só temos unha vida, e hai que gozala". Iso levoume a perseguir emocións coma se fosen amantes esquivos: un duelo aquí, un coqueteo alá, unha fuxida audaz polos tellados de Westgate despois dunha travesura... Ah, eses eran os días! As miñas habilidades como pícaro perfeccioneinas entre risas e espadazos en calellos escuros, sempre cun pé no perigo e o outro na próxima gran historia.
Pero agora, o destino chámame a algo máis grande. Rumores da Liga de Aventureiros en Phandalin chegaron aos meus oídos, e soa como o prólogo perfecto para a miña propia epopea. Así que aquí estou: espada ao costado, bigote impecablemente engominado (un home debe coidar o seu estilo) e o corazón rebosante de soños. Phandalin será o escenario, e eu, Viago de Monteluna, o seu protagonista.
Que me espera? Non che sei... pero, por suposto, esa é a mellor parte!